Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2019

Εντυπώσεις από την επίσκεψη στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου


Τον Οκτώβριο επισκεφτήκαμε με την τάξη μου τη Μονή του Τιμίου Προδρόμου, που βρίσκεται ΒΑ της πόλης των Σερρών και σε μικρή απόσταση από αυτήν. Οι μοναχές μας υποδέχτηκαν ευγενικά και μας έδωσαν πολλές πληροφορίες για το μοναστήρι. Μας μίλησαν για την ίδρυσή του στα βυζαντινά χρόνια, τους κτήτορες, τις καταστροφές που υπέστη από τους Βουλγάρους στα νεότερα χρόνια.
Οι μοναχές μας οδήγησαν στο εσωτερικό του ναού. Οι ακτίνες φωτός που έμπαιναν από τα παράθυρα του ναού, οι φλόγες των κεριών που τρεμόπαιζαν στα μανουάλια και στις κανδήλες έκαναν τις μορφές των αγίων στις εικόνες να μοιάζουν πιο απόκοσμες και μυστηριακές. Νιώσαμε πραγματικά δέος μέσα σε αυτή την ιδιαίτερα κατανυκτική ατμόσφαιρα. Θαυμάσαμε τις τοιχογραφίες και παρατηρήσαμε το θαυμάσιο ξυλόγλυπτο τέμπλο. Είδαμε ακόμα τον τάφο του Γενναδίου Σχολάριου, του πρώτου Οικουμενικού Πατριάρχη μετά την άλωση, ο οποίος είχε μονάσει εκεί.
Ακολούθησε η επίσκεψή μας στο λαογραφικό μουσείο. Εκεί είδαμε το ελαιοτριβείο, εντυπωσιαστήκαμε από τα μεγάλα ξύλινα βαρέλια, που οι μοναχοί τα παλαιότερα χρόνια κατασκεύαζαν για την αποθήκευση του κρασιού, και παρατηρήσαμε ένα πλήθος χρηστικών αντικειμένων σχετικά με την παρασκευή ψωμιού και τις γεωργικές εργασίες.
Δίπλα στο μουσείο βρισκόταν και το εκθετήριο με τα εργόχειρα των μοναχών, εικόνες, κομποσκοίνια, χειροποίητα γλυκά του κουταλιού, τραχανάδες, χυλοπίτες, κουραμπιέδες και άλλα. Από εκεί αγοράσαμε ό,τι ήθελε ο καθένας για τον εαυτό του και τους δικούς του.
Στη συνέχεια πήγαμε στη βιβλιοθήκη, όπου είδαμε από κοντά εκκλησιαστικά βιβλία και χειρόγραφα. Μάθαμε μάλιστα από τις μοναχές ότι πολλά βιβλία και Ευαγγέλια τα έκλεψαν οι Βούλγαροι το 1917 και ότι σήμερα γίνονται προσπάθειες διεκδίκησης και επιστροφής τους.
Οι μοναχές μας δέχτηκαν στο αρχονταρίκι και μας περιποιήθηκαν προσφέροντάς μας λουκούμι με άρτο και νερό.
Φεύγοντας τις ευχαριστήσαμε για την ξενάγηση και την ευγενική φιλοξενία. Ανεβήκαμε τον πλακόστρωτο δρόμο με τη μεγάλη βαριά σιδερένια πόρτα στο τέλος του, που οδηγούσε στην έξοδο. Γυρίσαμε πίσω γεμάτοι ευχάριστες εντυπώσεις και έχοντας λάβει τις ευλογίες των μοναχών.

                                                                                                                   Ζαμπάκης Θεόδωρος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου